Äs Rudel Samichlöis u d Maria im Gfängnis

Die Berner Mundartautorin Stefanie Grob wirft in ihrer ­Weihnachtsgeschichte einen etwas anderen Blick auf Samichläuse auf Rollschuhen, Maria Empfängnis und laktosefreie Weihnachtsguezli.

Adventszeit – da gilt es mit kleinen Kindern und einem einigermassen gemässigten Traditionsempfinden viele Klippen zu umschiffen.

Adventszeit – da gilt es mit kleinen Kindern und einem einigermassen gemässigten Traditionsempfinden viele Klippen zu umschiffen. Bild: Karin Widmer

Feedback

Tragen Sie mit Hinweisen zu diesem Artikel bei oder melden Sie uns Fehler.

Dir, äs faht scho Ändi Novämber a. Mit dä Chind ir Stadt am nöii Winterschueh choufä, muäsch ä regurächtä Slalom um au di Samichlöis machä. Voräm Franz Carl Weber steit eine u dr nächscht steit vorem City-Coop. Auso immer schön d Strassäsitä wächslä u d Chinder ablänkä «Oh lueget di schöni Liechtergirlande».

Ja i wett, dass sie das Bild no chöi ufrächt erhaute vom aute, einsame Maa, wo mit dä Rehli im Waud läbt u nur genau einisch – am 6. Dezämber – i d Stadt abä chunnt. U drum kurvi o um dä Santa-Claus voräm Houptbahnhof ume, aber ei Querstrass witer – ke Chance – überrout üs äs Rudel Samichlöis uf Rouschuäh. Bravo! Dä Chind gheie fasch d Ouge usem Chopf: «Warum hets so vili Samichlöis?»«U warum si die scho itz da?»

I sägä: «Ja gäu, mit so schnäuä Rouschueh.» U när muäss i uspacke. Vrzeue, dass äs zwar nume ei ächtä Samichlous git, aber ganz vili Hiufs-Chlöis: «Wüsst dr, das si normali Manne, wo säch vrchleide, wüu sie gärn Ching hei, u sie vrsueche euch mit Süessigkeite . . .»

«. . . du meinsch, wie die ufem Schuelwäg, womr jah nid söuä mitgah?», fragt dr Erschtklässler. U di grossi Tochter seit abbrüäit: «U das nennsch du normal. Wie pervers!»

Ja, super, dänkt mä, no nid mau Dezämber, u scho het mä ar erschtä Adventsklippä fasch Schiffbruch erlitte. Aber äs isch eifach o schwär. I meinä, für das sötts mau Kürs gäh, ir Migros-Club-Schuel, nid Cherze-Zieh odr Advents-Chranz-Flächtä oder glutefreii Hunde-Biskuits bache, nei. «Wie komme ich ohne Nervenzusammenbruch durch den Advent?!» Das wär no ächti Läbenshiuf.

«Super, no nid mau Dezämber, u scho ar erschtä Adventsklippä fasch Schiffbruch erlitte.»

Wüu das mit dä Samichlöis isch ersch dr Aafang. U theoretisch hät mä säch uf die sogar chönnä vorbereite, di bricht ja jedäs Jahr wieder us, die Samichlouse-Plag, pünktläch wi d Grippesaison. Währänd angers Züüg trifft eim völlig unvorbereitet. Zum Bispiu Maria Empfängnis.

Da fragt dr Vater vomnä Nachbarsching: «Isch hütt eigentläch Schutt-Training? Wüu s isch ja Maria Empfängnis.»

Mi Bueb luegt mi gross a: «Maria im Gfängnis?!»

Ja, u da muäss mä när i Sekundebruchteile abwägä, öb mä itz die ganzi Chose mit dr unbefläcktä Empfängis wott vrzeue u das nur ohni Sex rein isch, sprich Sex äbä dräckig. U wott mä itz würkläch, dass das ds Erschtä isch, wo d Ching über Sex wüssä? Dass är dräckig isch? – Nei!

U drum seit mä: «D Maria im Gfängnis, genau.»

U natürläch wei d Ching wüssä warum. U de muss mä när improvisiere: «Ja, was weiss i, Ladediebstau. Oder de het si dr Esu fautsch parkt.»

«Esu-Parkplätz, so nä Seich», seit di grossi Tochter.

«Hei, aber ganz sicher! Meinsch, hesch dr Esu eifach überau chönnä absteue? Steu dr mau vor z Nazareth ufem Gmües­märit: Da chasch nid eifach cho u dis Tier aabinde, zmitts i dä Ständ. Da si doch Buure vo dr Region mit ihrnä 1A Biorüebli, das wär ä Skandau, we dr Esu die wägmampft. Drum ghört dr Esu ufä Esuparkplatz, u wär säch nid dra hautät, bichunt ä saftigi Buess oder haut zwe, drei Täg Gfängnis!»

«Het d Mara ihrä Esu näb dä Rüebli abgsteut?», fragt die chlini Tochter.

«Ja äuä scho, odr süsch öppis ähnlächs. I gloube nid, dass das eis zu eis überliferet isch. Weisch, das ischo no guet a denä Strafregischter-Iiträg – nach 2000 Jahr si Bagatellä vrjährt. Emu die vo denn, womä no i Stei gmeisslet het, das isch dr Vorteil gsi am Analog-Zitauter.»

«Was isch ä Strafkanischter-Iitrag?», fragt di chliini Tochter.

«Ach, da steit haut irgendwo im nä zentralä Regischter, du heigisch öppis Doofs gmacht, u das cha je nachdäm när schwierig wärdä, wed di umnä Job bewirbsch oder ä Wohnig suechsch.»

«Het drum dr Maria und am Josef niemer wöuä äs Zimmer gäh zum Übernachte?», seit dr Bueb, wo bir Wiehnachtsgschicht guet het ufpasst.

«Genau! Das wirds si», sägä ni. «Das hamr so no gar nie überleit, aber sehr guet, ja, das wird genau uf die Gschicht mitem Gmüesmärit zrügg gah. U Job het d Maria o kene meh bicho, drum isch sie Muetter wordä – für das bruchsch leider no immer ke Leischtigsuswiis.»

«Aber Muetter isch sie ä gueti gsi?», wott di grossi Tochter wüssä.

«Vrsuechet das mau ‹Advent› z sägä, ohni dass ds Gägänüber nass wird.»

«I gloub scho. Wobi: Wed hüt äs Nöigebornigs amnä Ochs id Chrippe würdsch legä, chieme wahrschinläch churz nach dä Änglä u dä Hirte mau die vor Kesb vrbi. Emu we dä Ochs keni kupierte Hörner hät.» U i merkä säuber, dass i mi um Chopf u Chrage rede, u bevor i no muess d Kesb erklärä, sägi: «Aber chömät, itz göh mr ga Güeziteig choufä u bachä afang äs erschts Bläch oder zwöi.»

U d Ching hüpfä näb mir här u trällärä luschtigi Liedli, wo säch Zimetstärn uf gärn riimt u dr «Rudolf, das Renntier mit der roten Nase» i dr Silveschternacht bsoffni Outofahrer heiflügt. I hoffe, voräm Lade stöng ke Samichlous, u schaffäs irgendwie ufem zwöitletschtä Zackä zum Regau mit dä Fertigteiggä. «Brunsli odr Meiländerli?», frag i, u dr Bueb fragt poschtwändänd zrügg, öb da Miuch dinnä sig odr Rahm, wüu doch si Fründin z Bsuech chöm am Wuchäänd u de das nid chönnti ässä.

«Shit!», sägä ni. U när sägä ni natürläch sofort, das mä «Shit» eigentläch nid seit, wüus äs wüäschts Wort isch. Wobiis o angeri wüeschti Wörter git, womä sehr wou seit. Zum Bispiu «Advent». Zumal ja niemer «Advent» mit weichem D seit. Nei, ir Schwiz heisst das «Apfänt». «Apfänt, Apfänt ein Lichtleich brännt.» Vrsuechet das mau z sägä, ohni dass ds Gägän­über nass wird. Hüüfig, we öpper «Apfänt» seit, säg i reflexartig «Gsundheit!». Ja, s isch äs Wunder, isch «Apfänt» no nie Unwort des Jahres worde, dänkä ni u ha vo däm ganzä Apfänt eigäntläch itzä scho gnuä. Aber für d Chind ischs ä wunderbar-magischi Ziit, u drum säg i zuckersüess winäs Wiehnachtsgüezi: «Guet, de mache mr dr Teig haut säuber. Für üsi laktose-intolerante Mitmönschä isch üs ke Ufwand z viu.»

U natürläch fragt die chlini Tochter sofort: «Was isch Lagg-Dose-intolerant?», u scho isch mä wieder am Erklärä u seit «Laktose isch ä Bestandteil vor Miuch, u tolerant isch mä, we mä säch uf viles cha iistellä, wie ig itz zum Bispiu grad uf di erschwärtä Bedingigä bim Güetzibachä. Währänd intolerant wär mä denn, we mä – itz nur so aus Bispiu – würd sägä: «Ja Huere-Gopferdammi-Siech, mr hei früecher, wenn überhoupt, no ä währschafti Nussallergie gha! We üs öpper mit Laktosä u Glute wär cho, hättä mir gmeint, das sige zwe verfindeti Vouksstämm in Hinterindiä!»

Die grossä Ching luege mi gross a. U di chlini Tochter seit: «Gäu, Huere-Gopferdammi-Siech isch o äs wüäschts Wort.»

Ja, u när geits äs paar Täg lang guet, mä dänkt, villäch heig mä o chli überreagiert, ja ä chli Aaloufschwirigkeite gha u mä biudet säch scho öppis druf ii, dass mä itz doch no guet isch aacho i derä Wiehnachtsziit, mä zündet Cherzli aa u isst Mandarindli u hänkt farbigi Chugele uf u Liechterchöttinä u lisst jedä Tag ä Gschicht usem Gschichte-Apfänts-Kaländer vor. Doch, mou, die Tage Mitti Dezämber, die si ächt vou okay. Fasch scho friedläch. Fasch scho besinnläch mängisch minutewiis, aber da chunnt ei Tag vor dä Wiehnachtsferie dr Bueb us dr Schueu u seit: «Wieso chunnt bi üs eigentläch ds Chrischtchindli nid?» U di grossi Tochter het sofort ä Statistik parat, wo ihri sämtlächä Klassäkamerade iischliesst: Wär Wiehnachte fiiret u ds Christchindli chunnt, wär Wiehnachte fiiret, ohni dass ds Chrischtchindli chunnt, u wär überhoupt nid oder öppis ganz anders fiiret. Fazit: Mir si fasch di einzige unger dä Wiehnachte-Fiirende, wo vom Chrischtchlindli gächtet wärdä. D Chind wei natürläch wüssä warum. «Warum flügts ä Boge um üses Huus?»

«I weiss äs nid, i has no nie gseh vrbidüsä. Aber villäch hets drmit z düe, dass mir vo Bärn si u hie numme zuägwanderet. Z Bärn isch ds Chrischtchindli o nie vrbicho, wedr bi öiäm Vater im Ämmitau no bi mir in Bümpliz. Villäch isch das äs kantonaus Ding. Dr Föderalismus macht o vor Wiehnachte nid haut.»

«Aber das isch fies», sägä d Chind eistimmig u Hardcore-Züridütsch. «Mir sind doch do gebore in Züri.»

«Mr hei früecher, wenn überhoupt, no ä währschafti Nussallergie gha.»

«Ja, dasch äuä d Erbsünd», sägä ni. Dir wärdät itz mitbestraft, dass dr Papa und ig früecher si im fautschä Kanton gsi. Itz mau luege, wie lang ds Chrischtchindli das düräzieht. Wes chli weniger rassistisch isch aus d SVP, chunnts de villäch ir dritte Generation zu öine Chind.

«Aber mir wänds jetzd!», schreie d Chind.

«Ach, chömät, mir hei drfür d Zahnfee. Di flügt o nid bi aunä Chinder vrbi, aber bi üs immer, das glichts wieder us. U wes haut so viu Chind git uf derä Wäut, de isch ja irgendwie klar, cha mä nid bi aunä vrbi. I gloube, ds Chrischtchindli u d Zahnfee müässä hie und da as paar Hüser usslah u zämä ga wellnessä, dass si kes Burnout bichömä.»

«Oder de müässtä si Hiufs-Zahnfeeä u Hiufschrischtchindli aasteue, so wie dr Samichlous», seit di grossi Tochter.

«Aber steu dr das Chaos vor am Himmu. Eieiei, das wär viu z gfährläch mit au denä Drohnä, wo da nöierdings no umäfflügä, wuah nei, we när so näs Hiufschrischtchindli mit ärä Drohnä zämästosst. Nei, mir fiire lieber eifach so, wie mr immer hei gfiiret. D Gschänk legä mir säuber ungere Tanneboum, einisch bi denä Grosseutere, einisch bi denä, u mir singä Lieder u ässä fein.»

Ja u genau so macht mäs när o. U bim Dessert am zwöitä Wiehnachtstag dänkt mä «Gottseidank isch dä Spuk itz vrbi!». Wobi de natürläch no dr Drei-Chönigs-Tag chunnt, spät wie di auti Fasnacht. U garantiert wärdä d Chind frage, warum d Chönigä ersch am 6. Jänner aachömä, we si bi üsär Houz-Chrippe doch scho vo Afang a voräm Jesulein chnöilä. U i vrzeue haut de wieder irgendöppis im Sinn vo «Ja, Morgäland–Betlehem, hets haut früecher nid mit Easyjet gäh. Das isch de wiit gsi z Fuäss.» U d Chind sägä: «Isch de d Maria mit äm Chindli no immer im Stau gsi?»

Und ig: «Ja! Früecher het ds Wuchebett dä Name Wuchebett äbä no vrdient gah. Da hesch di wuchänälang vor Geburt dörfä erholä. Nid wie hütt, wo si di nach 3 Täg us dr Geburtsklinik schmeisse u d nach zwe Mönät scho wieder aus Victoria’s-Secret-Ängu muäsch überä Louf­stäg spaziere.»

U natürläch fragä när d Chind, wär dr Ängu Viktoria sig, u natürläch wird mä o da irgendöppis vrzeue, öppis meh oder weniger Wiuds, abr was genau das wird si, überleit mä säch de vorzueche im Jänner, we mä säch chli het vo Samichlous u Chrischtchind erhout.

Stefanie Grob (41) ist Spoken-Word-Autorin (unter anderem bei «Zytlupe» auf Radio SRF 1). Die Bernerin lebt mit ihrer Familie in Zürich. (Berner Zeitung)

Erstellt: 05.12.2017, 15:38 Uhr

Artikel zum Thema

Der Traum von entschleunigten Festtagen

Manche Menschen geniessen die Adventszeit, manche finden sie stressig. In den nächsten Wochen erzählen vier Menschen, wie sie den Dezember erleben. Bernmobil-Chauffeur Dieter Fuchs lässt sich nicht aus der Ruhe bringen. Mehr...

Katze unter dem Weihnachtsbaum

Überall glitzern bereits Weihnachtsdekorationen. Pfarrer Herbert Held stellt sich in seinen neuen Geschichten die Frage, was Weihnachten für uns bedeuten kann. Los gehts mit der Katze unter dem Weihnachtsbaum. Mehr...

Das grosse Fressen

Festtage Ausnahmezustand zum Jahresende: In der letzten Kalenderwoche schieben Magen und Leber Sonderschichten. Wie Sie Ihrem Bauch bei der Schwerarbeit unter die Arme greifenkönnen, erfahren Sie hier. Mehr...

Newsletter

Das Beste der Woche.

Endlich Zeit zum Lesen! Jeden Freitag um 16 Uhr Leseempfehlungen fürs Wochenende. Den neuen Newsletter jetzt abonnieren!

Kommentare

Blogs

Echt jetzt? Bündner Brücke der Rekorde
Sportblog Saure Milch

Service

Auf die Lesezeichenleiste

Hier lesen Sie unsere Blogs.

Die Welt in Bildern

Von einem anderen Stern: Star-Wars-Fans heben gemeinsam ihre Lichtschwerter bei einem Treffen in Los Angeles. (16. Dezember 2017)
(Bild: Chris Pizzello) Mehr...